Η κλωστή που μας ενώνει μαμά, λέγεται αγάπη!!!

                    Χρόνια πολλά , μαμά!!! 

Παγκόσμια ημέρα της Γης 22 Απριλίου

 "Δεν κληρονομούμε τη γη από τους προγόνους μας, τη δανειζόμαστε από τα παιδιά μας.”

Ινδιάνικη παροιμία

Η Ημέρα της Γης καθιερώθηκε το 1970, στις ΗΠΑ, με πρωτοβουλία του γερουσιαστή Γκέιλορντ Νέλσον και σηματοδοτεί τη γένεση του σύγχρονου περιβαλλοντικού κινήματος. Σύντομα, εξαπλώθηκε σε ολόκληρο τον κόσμο και σήμερα, γιορτάζεται σε περισσότερες από 190 χώρες σε όλο τον πλανήτη.Στόχος της ημέρας αυτής είναι η κινητοποίηση ανθρώπων, κυβερνήσεων, επιχειρήσεων και οργανισμών σε περιβαλλοντικά θέματα και η κινητοποίηση τους να αναλάβουν δράσεις για ένα καθαρό και βιώσιμο περιβάλλον.

Στόχος του νηπιαγωγείου είναι να ευαισθητοποιήσουμε τους μαθητές/-τριες από αυτή τη μικρή ηλικία, σε θέματα φροντίδας και σεβασμού της φύσης, να τους εμφυσήσουμε την αγάπη για το περιβάλλον και να τους μυήσουμε στην κουλτούρα του εθελοντισμού, ώστε να αποκτήσουν υπεύθυνο και ενεργό ρόλο εφ’ όρου ζωής.

Στο ολοήμερο είδαμε σε ένα μικρό βίντεο , πόσο όμορφη είναι η Γη μας, το σπίτι μας και εξηγήσαμε ότι γιορτάζει στις 22 Απριλίου

Παρουσιάσαμε μετά στα παιδιά ένα μήνυμα που ήρθε στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο μας και στο οποίο μιλάει το δάσος, ο πνεύμονας της Γης,  και εκφράζει στα παιδιά το παραπονό του....

Είδαμε και σκίτσα με θέμα τη Γη και όλα αυτά που κάνει ο άνθρωπος και την πληγώνει..

Χωριστήκαμε σε δυο ομάδες και δημιουργησαμε τη Γη δυο φορές , τη μια φορά με τυπώματα και την άλλη με τη μέθοδο του κολάζ.  Στα παιδιά παρουσιάστηκαν εικόνες με διάφορες καταστάσεις και φαινόμενα , που τα περιέγραφαν και άλλοτε αποφάσιζαν ότι χαροποιούν τη Γη μας και άλλοτε τη στενοχωρούν, την αρρωσταίνουν και την πληγώνουν. Τις ταξινόμησαν ανάλογα με τις ιδέες τους. Αποφασίσαμε στη μια περίπτωση να κάνουμε τη Γη μας χαρούμενη και στην άλλη στενοχωρημένη για να δείξουμε το πως αισθάνεται...

   

Τα παιδιά προβληματίστηκαν και αναρωτήθηκαν τι μπορούν να κάνουν εκείνα....όλα είπαν πως αγαπούν τη φύση, τα δάση, τις θάλασσες...Αναρωτηθήκαμε αν φτάνει αυτό, μόνο η αγάπη. Μήπως χρειάζεται να δείξουμε και εμείς έμπρακτα αυτή την αγάπη και το νοιάξιμο; Μα εμείς είμαστε μικροί, πως μπορούμε να βοηθήσουμε;; Υπάρχουν τρόποι; με καταιγισμό ιδεών τελικά βρήκαμε πολλούς!!!!

Ένα παιδί  υποδύεται τη «Μητέρα Γη», κρατώντας μια υδρόγειο σφαίρα. Ένα άλλο παιδί υποδύεται το δημοσιογράφο στο στούντιο της τηλεόρασης και παίρνει συνέντευξη από την καλεσμένη. κάθε φορά ακολουθεί αυτή η στιχομυθία..

Δημοσιογράφος: «Καλημέρα Γη! Πώς είσαι σήμερα;»

Γη: «Είμαι πολύ χαρούμενη! Βλέπω τα δέντρα να μεγαλώνουν, τα ποτάμια να καθαρίζουν και τα παιδιά να παίζουν στα πάρκα».

Η Γη δείχνει εικόνες με καθαρά δάση και ζώα.

Δημοσιογράφος: «Γη, γιατί φαίνεσαι λίγο λυπημένη τώρα;»

Γη: «Πονάω... Κάποιοι πετάνε σκουπίδια στη θάλασσα, κόβουν τα δέντρα και ο αέρας γεμίζει καπνό. Νιώθω ζέστη και τα ζώα φοβούνται».

Η Γη δείχνει εικόνες με σκουπίδια ή καμμένα δάση.

Η Γη ζητάει βοήθεια (Ενεργός ρόλος παιδιών)

Γη: «Μπορείτε εσείς, τα παιδιά του νηπιαγωγείου, να με βοηθήσετε να γίνω πάλι χαρούμενη;»

Τα παιδιά αναφέρουν ιδέες (ανακύκλωση, φύτεμα, εξοικονόμηση νερού κ.α)

Τα παιδιά γίνονται οι "Φύλακες της Γης».

τα παιδιά ανακαλούν τη γνώση και σκέφτονται τρεις τρόπους που διαλέγουν να βοηθήσουν το περιβάλλον και τη Γη.

 

   

  

Το αποτυπωσαμε και σε χειροτεχνία

κατόπιν παρακολουθήσαμε τη διαδικασία μετατροπής του κορμού των δέντρων σε χαρτί και καταλάβαμε πόσο σημαντικό είναι να χρησιμοποιούμε λογισμένα τα φύλλα ζωγραφικής μας και να χρησιμοποιούμε και τις δυο πλευρές , ώστε να βοηθήσουμε στη μείωση της κοπής δέντρων του δάσους, που είναι οι πνέυμονες της Γης μας.

Στη συνέχεια πραγματοποιήσαμε μια δραστηριότητα Steam."Τα μαγικά λουλουδάκια που ξυπνάνε» Ζωγραφίσαμε χάρτινα λουλούδια, τα κόψαμε και διπλώσαμε τα πέταλά τους. Τοποθετώντας τα σε δοχείο με νερό ή ψεκάζοντας τα με νερό, παρατηρήσαμε το τριχοειδές φαινόμενο ή αλλιώς μια ιδιότητα του χαρτιού να ΄τραβάει' νερό και να διαστέλλεται όταν βραχεί. Πως το εξηγήσαμε; Το χαρτί έχει μικροσκοπικές τρυπούλες (σαν σφουγγάρι).
Το νερό μπαίνει μέσα σε αυτές (αυτό είναι το τριχοειδές φαινόμενο). Όταν το χαρτί βραχεί, μαλακώνει και αλλάζει σχήμα.
Επειδή τα διπλωμένα μέρη χαλαρώνουν, το λουλούδι ανοίγει. Είδαμε να ανοίγουν τα πέταλά τους και να μας αποκαλύπτουν το εσωτερικό τους...

Παγκόσμια ημέρα παιδικού βιβλίου και παγκόσμια ημέρα αυτισμού

Στο ολοήμερο με αφορμή την παγκόσμια ημέρα παιδικού βιβλίου ,παρακολουθήσαμε πως φτιάχνεται ένα βιβλίο στο παρακάτω βίντεο και μετά ζωγραφίσαμε μερικά από τα αγαπημένα μας βιβλία!

Σε μια προσπάθεια να εστιάσουμε την προσοχή των παιδιών σε συγκεκριμένα στοιχεία της ιστορίας, χρησιμοποιήσαμε τους παρακάτω πίνακες αναφοράς και μιλήσαμε για τα βασικά στοιχεία μιας ιστορίας Τίτλος Συγγραφέας Εικονογράφος Χαρακτήρες- ήρωες Τόπος- χωροχρονικό πλαίσιο, Πρόβλημα Λύση.

 

Η 2η ημέρα όμως του Απρίλη είναι μια ξεχωριστή ημέρα και για έναν ακόμη λόγο. Είναι η παγκόσμια ημέρα Αυτισμού.

Η Παγκόσμια Ημέρα Αυτισμού (World Autism Awareness Day) καθιερώθηκε με απόφαση της γενικής συνέλευσης του ΟΗΕ την 1η Νοεμβρίου 2007 και αποφασίστηκε να γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 2 Απριλίου, αρχής γενομένης από το 2008.

Σκοπός της είναι να ενημερώσει την παγκόσμια κοινή γνώμη για τον αυτισμό και τα βήματα που πρέπει να γίνουν για την ομαλή ένταξη των αυτιστικών ατόμων στην κοινωνία.

Το παρακάτω βίντεο μας βοήθησε να καταλάβουμε πώς σκέπτεται και τι δυσκολίες αντιμετωπίζει ένα άτομο όταν βρίσκεται στο φάσμα του αυτισμού.

ενώ στο παρακάτω βιβλίο, ο Βίκτωρας μας μαθαίνει πως ζει μέσα στο αυγό του...τι του αρέσει και τι όχι. Σε τι είναι ξεχωριστός και σε τι μοιάζει και διαφέρει από εμάς, τα υπόλοιπα παιδιά. Μας αφήνει να μπούμε λίγο στον κόσμο του και στο πως μπορούμε εμείς να καταφέρουμε ίσως μερικές ρωγμές στο σκληρό τσόφλι του αυγού. Μας αποκαλύπτει στο τέλος,  πως δύο είναι τα όπλα μας για την προσπάθεια: αγάπη και σεβασμός!

"Το αυγό "             

Λίγα λόγια για το βιβλίο

Το βιβλίο ξεκινά με τις συστάσεις. Κάτι που μάλλον δεν θα συμβεί αν γνωρίσουμε ένα παιδί στο φάσμα του αυτισμού. Είναι μάλλον απίθανο, να έρθει να σου πει «Γεια, με λένε Βίκτωρ, την αδερφή μου τη λένε Λίζα και τη δασκάλα μου Ελβίρα». Το πιθανότερο είναι ότι δεν θα σε κοιτάξει καν. Οι άλλοι όμως τον κοιτάζουν, συνήθως περίεργα, εξαιτίας τις απουσίας της διάθεσης για λεκτική επικοινωνία, εξαιτίας των ουρλιαχτών. Κι αρχίζουν τις ερωτήσεις, τις κρίσεις και τις επικρίσεις. «Πώ πω, πως τσιρίζει έτσι! Μας ξεκούφανε! Πρέπει να είστε πιο αυστηροί.» Όλα λέγονται πια σαν να μην υπάρχει ή σαν να μην ακούει ή να μην καταλαβαίνει. Κι όμως… Ο Βίκτωρ και ακούει και καταλαβαίνει και αισθάνεται, με τον δικό του μοναδικό τρόπο. Κλεισμένος στον εαυτό του. Κλεισμένος στο αυγό του.

Αν έπρεπε να κρατήσουμε κάτι από το βιβλίο, θα κρατούσαμε δύο πράγματα πολύ σημαντικά. Το πρώτο έχει να κάνει με τη συνήθεια να συμπεριφερόμαστε στο παιδί με αυτισμό. Συνήθως απευθυνόμαστε στους γονείς, τους συνοδούς, τη δασκάλα ή το δάσκαλο και μιλάμε για το παιδί σαν μια σαπουνόφουσκα που έσκασε, σαν να μην υπάρχει, σαν να μην είναι εκεί, σαν να μην ακούει, σαν να μην καταλαβαίνει. Όμως καταλαβαίνει με τον δικό του τρόπο.
Το δεύτερο σημείο από το βιβλίο που θα κρατούσαμε αφορά στην αγάπη και το σεβασμό, τα οποία είναι αδιαπραγμάτευτα δικαιώματα όλων των παιδιών, με αυτισμό ή χωρίς. Σε αυτά τα δύο θα προσθέταμε την αποδοχή, είτε θελήσει να σπάσει το κέλυφος του αυγού του

Με αφορμή το όμορφο αυτό βιβλίο αναρωτηθήκαμε με τα παιδιά αν έχουμε συναντήσει κάπου παιδιά σαν τον Βίκτωρα. Τι κάναμε; πως συμπεριφερθήκαμε; Γνωρίζαμε για τον αυτισμό; Αν δεν γνωρίζαμε, ρωτήσαμε κάποιον μεγαλύτερο να μας εξηγήσει; Αναρωτηθήκαμε επίσης, αν  μπορούμε να ανοίξουμε χαραμάδες  στο αυγό του Βίκτωρα. «Έλα να παίξουμε», «Σε θαυμάζω για αυτά που κάνεις», «Δεν πειράζει», «Όλα καλά», «Να κάνουμε παρέα;», «Σε καταλαβαίνω». Κάθε όμορφη συμπεριληπτική φράση και μια χαραμάδα στο αυγό. Αγάπη, σεβασμός , κατανόηση, καλοσύνη, φιλία, αποδοχή, ΜΑΖΙ. Όλα μπορεί να βοηθήσουν , είπαν τα παιδιά..., είτε όχι.

Φτιάξαμε την αφίσα μας βάζοντας το αυγό του Βίκτωρα στη μέση και τοποθετώντας τα χέρια μας γύρω του , για να  του προσφέρουμε ζεστασιά και προστασία με την ελπίδα ότι μπορεί και να σπάσει, αλλά ακόμα κι αν δεν σπάσει, δεν πειράζει, εμείς το αποδεχόμαστε και έτσι!

 

Παγκόσμια ημέρα Ποίησης με αφορμή τη γιορτή της 25ης Μαρτίου

 Η Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 21 Μαρτίου, συμπίπτοντας με την εαρινή ισημερία. Θεσμοθετήθηκε από την UNESCO το 1999, μετά από πρόταση του Έλληνα ποιητή Μιχαήλ Μήτρα, με σκοπό την προώθηση της ποίησης, της δημιουργικότητας και της πολιτιστικής ανταλλαγής. 

Η 21η Μαρτίου δεν είναι μόνο η μέρα που υποδεχόμαστε την άνοιξη· είναι η μέρα που γιορτάζει η παγκόσμια ψυχή μέσα από τις λέξεις. Για εμάς τους Έλληνες, η ποίηση είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με έναν άνθρωπο που κατάφερε να μετατρέψει τη γλώσσα μας σε μουσική και την ελευθερία σε στίχο: τον Διονύσιο Σολωμό.

Ίσως αναρωτιέστε: «Πώς μπορούμε να μιλήσουμε για ποίηση σε παιδιά προσχολικής ηλικίας;». Η απάντηση κρύβεται στον δικό μας εθνικό ποιητή, τον Διονύσιο Σολωμό.

Ο Ποιητής της Ελευθερίας και του Λυρισμού

Συχνά, στο μυαλό μας ο Σολωμός είναι ο "σοβαρός" εθνικός μας ποιητής. Είναι ο άνθρωπος που έγραψε τον «Ύμνον εις την Ελευθερίαν», ένα έργο 158 στροφών που έγινε το σύμβολο του έθνους μας.  Μαζί με το Νικόλαο Μάντζαρο , που συνέθεσε τον εθνικό μας ύμνο, ύμνησαν την ελευθερία και ενέπνευσαν γενιές Ελλήνων. Παρακολουθήσαμε μια ιστορία για τους δύο φίλου ς.

Όμως, ο Σολωμός δεν έγραψε μόνο για την ελευθερία και τα σπαθιά. Έγραψε και για την ομορφιά που βλέπουμε γύρω μας κάθε μέρα.

Η «Ξανθούλα» και το λευκό μαντήλι

Στο νηπιαγωγείο, ξεκινάμε από τα απλά και τα τρυφερά. Τους μιλάμε και αφηγούμαστε την «Ξανθούλα», το διάσημο ποίημα του Σολωμού που έγινε και τραγούδι (καντάδα).

«Την είδα την Ξανθούλα,

την είδα ψες αργά,

που εμπήκε στη βαρκούλα

να πάει στην ξενιτιά.

Εφούσκωνε τ’ αέρι

λευκότατα πανιά,

ωσάν το περιστέρι

που απλώνει τα φτερά.

Εστέκονταν οι φίλοι

με λύπη, με χαρά,

κι αυτή με το μαντίλι

τους αποχαιρετά.»

Μέσα από αυτούς τους στίχους, τα παιδιά μαθαίνουν να φαντάζονται: τη βαρκούλα που κουνιέται στο κύμα, το κορίτσι που χαιρετάει με το μαντήλι της... Αυτή είναι η πρώτη τους επαφή με τον λυρισμό. Μαθαίνουν ότι οι λέξεις μπορούν να φτιάξουν εικόνες, ακριβώς όπως οι μαρκαδόροι τους!

Οι εργασίες των παιδιών στο ολοήμερο τμήμα

Η ποίηση είναι συναίσθημα. Είτε μιλάμε για ένα λευκό μαντήλι που χάνεται στον ορίζοντα, είτε για την Ελευθερία που βγαίνει «απ' τα κόκκαλα των Ελλήνων τα ιερά», ο Σολωμός μας διδάσκει ότι οι λέξεις έχουν δύναμη.

Μια μικρή αποστολή για το σπίτι

Σήμερα το απόγευμα, δοκιμάστε κάτι απλό:

Ακούστε μαζί με το παιδί σας την «Ξανθούλα» (παραδοσιακή καντάδα).

Ρωτήστε το: «Τι χρώμα λες να είχε η βαρκούλα;» ή «Πού λες να πηγαίνει η Ξανθούλα;».

Θυμίστε του ότι αυτός ο ποιητής έγραψε και τον Ύμνο που λέμε στο σχολείο.

Η ποίηση δεν είναι δύσκολη. Είναι ο τρόπος μας να λέμε «σ’ αγαπώ», «λυπάμαι» ή «είμαι ελεύθερος». Ας δώσουμε στα παιδιά μας το κλειδί αυτού του μαγικού κόσμου!

Χρόνια πολλά στην Ποίηση, χρόνια πολλά στις λέξεις που μας ομορφαίνουν τη ζωή!

Το ενδοξώτερο αλωνάκι με μια STEM διάθεση

Στο Νηπιαγωγείο μας τιμήσαμε στο ολοήμερο τμήμα την επέτειο της Εξόδου του Μεσολογγίου, μαθαίνοντας τα γεγονότα της Εξόδου, βλέποντας πίνακες και παρουσίαση. Πως να μη μιλήσεις στην επέτειο της 25ης Μαρτίου  για μία από τις σημαντικότερες στιγμές της ελληνικής επανάστασης, την έξοδο του Μεσολογγίου το 1826;

Το Μεσολόγγι, με τη γενναία αντίσταση του έναν ολόκληρο χρόνο, βοήθησε αποφασιστικά τον Αγώνα. Η θυσία του κέρδισε το θαυμασμό όλων των λαών της Ευρώπης. Οι κυβερνήσεις τους αναγκάστηκαν να επέμβουν και να πιέσουν το σουλτάνο να σταματήσει τον πόλεμο.

Η διδασκαλία της Εξόδου του Μεσολογγίου στο νηπιαγωγείο εστιάζει στην  ελευθερία , την ενότητα ,την αγάπη για την πατρίδα, τα πανανθρώπινα δικαιώματα, την ενσυναίσθηση. Μέσα από βιωματικές δραστηριότητες (π.χ. αναπαράσταση με τουβλάκια), ζωγραφική και οπτικοακουστικό υλικό, τα παιδιά κατανοούν την έννοια της πολιορκίας, του αγώνα για τη ζωή και την ελευθερία, συνδέοντας το ιστορικό γεγονός με το σήμερα.

Το θέμα βαρύ αλλά βαθύτατα συγκινητικό. Χωρίς υπερβολικές λεπτομέρειες και  αποφεύγοντας τις σκληρές περιγραφές του πολέμου προσεγγίσαμε την έξοδο με τρόπο απλό.

Εξηγήσαμε με απλά λόγια ότι οι κάτοικοί του ήθελαν να ζουν ελεύθεροι.  Οι δυνάμεις της Οθωμανικής αυτοκρατορίας και Αιγύπτου ήθελαν να τους πάρουν την πόλη και την ελευθερία τους και τους έκλεισαν μέσα στα τείχη (πολιορκία).Αναφέραμε με απλά λόγια ότι οι άνθρωποι πείνασαν και ταλαιπωρήθηκαν, αλλά δεν έχασαν το θάρρος τους. Οι Μεσολογγίτες πήραν την  απόφασή να βγουν από την πόλη τη νύχτα για να βρουν την ελευθερία τους, σαν μια μεγάλη πράξη γενναιότητας.

Η Έξοδος του Μεσολογγίου, αν και κατέληξε σε μια τραγική στρατιωτική ήττα, λειτούργησε ως ηθικός θρίαμβος που αναζωπύρωσε την Επανάσταση σε μια πολύ κρίσιμη στιγμή.

 Ενέπνευσε σπουδαίους δημιουργούς, όπως ο εθνικός μας ποιητής Διονύσιος Σολωμός στο έργο του «Ελεύθεροι Πολιορκημένοι» και ο Γάλλος ζωγράφος Ευγένιος Ντελακρουά. Επίσης, ο Θεόδωρος Βρυζάκης με το έργο του "Η Έξοδος του Μεσολογγίου".

 

Είδαμε στο google earth που ακριβώς είναι η πόλη του Μεσολογγίου και διαπιστώσαμε ότι μοιάζει πολύ με τη Βενετία, την πόλη του Αρλεκίνου που είχαμε δει πρόσφατα τις Απόκριες.

Τα παιδιά έφτιαξαν την πόλη του Μεσολογγίου και το κάστρο της με τουβλάκια.  Κλήθηκαν να σχεδιάσουν και να χτίσουν σταθερές δομές (π.χ. τα τείχη, τις πύλες), δοκιμάζοντας ποια τουβλάκια προσφέρουν καλύτερη ισορροπία και αντοχή. Αποφάσισαν να την κάνουν στρογγυλή για να δείξουν ότι οι Μεσολογγίτες είχαν παγιδευτεί από παντού. Τοποθέτησαν αντικείμενα μέσα στο κάστρο συμμετρικά ως προς το μέγεθος των τειχών, απορρίπτοντας δυσανάλογα μεγέθη. Γύρω γύρω έβαλαν την τάφρο και κάποιες εισόδους- εξόδους . Τοποθέτησαν την κύρια έξοδο αλλά και άλλες μικρότερες, ώστε να μπορούν να εφοδιαστούν οι κάτοικοι με  τρόφιμα και πολεμοφόδια με τη βοήθεια του Ανδρέα Μιαούλη .

Καθίσαμε γύρω γύρω και σκεφτόμασταν πως θα ένιωθε ένα παιδί που ξάπλωνε το βράδυ και κοιτούσε τα αστέρια....Τι θα ένιωθε; Τι λαχταρούσε;

 Όλες οι ιδέες τους αναδεικνύονται τόσο δυνατά στο παρακάτω βίντεο....

Τέλος, τα παιδιά ζωγράφισαν την έξοδο

8 Μαρτίου: Παγκόσμια Ημέρα Γυναίκας

              

Η παγκόσμια ημέρα της γυναίκας – διεθνής ημέρα των δικαιωμάτων των γυναικών- εορτάζεται στις 8 Μαρτίου κάθε χρόνου, σε ανάμνηση μιας μεγάλης εκδήλωσης διαμαρτυρίας που έγινε στις 8 Μαρτίου του 1857 από εργάτριες κλωστοϋφαντουργίας στη Νέα Υόρκη, οι οποίες ζητούσαν ίσα δικαιώματα εργασίας, καλύτερες συνθήκες εργασίας καθώς και δικαίωμα ψήφου.

Θεσμοθετήθηκε το 1977 από τον ΟΗΕ, ο οποίος κάλεσε όλες τις χώρες του κόσμου να γιορτάσουν την ημέρα για τα δικαιώματα των γυναικώνΓνωρίσαμε μερικά σπουδαία κορίτσια που κυνήγησαν το όνειρο τους και έβαλαν το λιθαράκι τους για ένα καλύτερο κόσμο. κορίτσια με μεγάλα όνειρα, εκπληκτικά ταλέντα και απίστευτη δύναμη που έγιναν σπουδαίες γυναίκες! Ποιο ήταν το μυστικό αυτών των κοριτσιών; Έμαθαν να αφουγκράζονται τον εαυτό τους και να ακολουθούν το πάθος που είχαν κρυμμένο στην καρδιά τους. Έπειτα, επένδυσαν πολύ χρόνο και κόπο για να κατακτήσουν τους στόχους τους, ακόμα και όταν κανένας δεν πίστευε ότι θα τα καταφέρουν. Τα παιδιά ζωγράφισαν το κορίτσι - γυναίκα που του έκανε περισσότερο εντύπωση! Αμέλια Έρχαρτ (αεροπόρος), Μαλάλα  Γιουσαφζάι (ακτιβίστρια), Ρόζα Παρκς (ακτιβίστρια), Φρίντα Κάλο (ζωγράφος), Μαρί Κιουρί (χημικός), Τζέιν  Γκούντολ (ανθρωπολόγος)

Διαβάσαμε την ιστορία της Μαλάλα 

Η Μαλάλα δεν δείλιαζε να αγωνίζεται και να μιλά και δημόσια για τη σημασία των εκπαίδευσης των κοριτσιών του Πακιστάν και την ισότητα. 

  Τα παιδιά ήρθαν σε επαφή με έννοιες όπως το δικαίωμα στην εκπαίδευση, η ισότητα ανάμεσα στα αγόρια και τα κορίτσια, ο σεβασμός, η ειρήνη και η ελευθερία. Εξέφρασαν τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους και σκέφτηκαν τι θα ζωγράφιζαν, αν και τα ίδια είχαν ένα τέτοιο μαγικό μολύβι.

Η ημέρα αυτή ήταν μια ευκαιρία να καλλιεργήσουμε στα παιδιά αξίες όπως ο σεβασμός, η ισότητα και η εκτίμηση προς όλους τους ανθρώπους και να προσπαθήσουμε να γκρεμίσουμε έμφυλα στερεότυπα που είναι βαθιά ριζωμένες, αυθαίρετες κοινωνικές αντιλήψεις που αποδίδουν συγκεκριμένους ρόλους, συμπεριφορές και χαρακτηριστικά σε γυναίκες και άνδρες. Αυτές οι γενικεύσεις επηρεάζουν την εκπαίδευση, την εργασία και τις διαπροσωπικές σχέσεις από νεαρή ηλικία, περιορίζοντας την ανάπτυξη των ικανοτήτων και των φυσικών ταλέντων των ατόμων. 

6 Μαρτίου Πανελλήνια Σχολική Ημέρα κατά της Βίας στο σχολείο.

 

6 Μαρτίου Πανελλήνια Σχολική Ημέρα κατά της Βίας στο σχολείο.

Η 6η Μαρτίου έχει καθιερωθεί ως Πανελλήνια Σχολική Ημέρα κατά της Βίας στο σχολείο. Ο όρος «εκφοβισμός και βία στο σχολείο» (school bullying) είναι ένα φαινόμενο νεανικής παραβατικότητας που εμφανίζεται σε πολλές χώρες του κόσμου. Ο σχολικός εκφοβισμός, προέρχεται από άλλα παιδιά, συνήθως της ίδιας ηλικίας και αποτελεί μορφή επιθετικής συμπεριφοράς, που εμφανίζεται κυρίως στη σχολική πραγματικότητα, με σοβαρές επιπτώσεις για την ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού και του εφήβου και τη διαδικασία της μάθησης. Με τον όρο σχολικός εκφοβισμός, γνωστός στη διεθνή επιστημονική ορολογία ως bullying, εννοείται η επαναλαμβανόμενη και εσκεμμένη χρήση βίας μεταξύ μαθητών ή παιδιών παρόμοιας ηλικίας, με σκοπό την πρόκληση πόνου και αναστάτωσης. Αποτελεί μία κατάχρηση εξουσίας και εμπεριέχει ανισότητα στη δύναμη αντικειμενική (π.χ. σωματική) ή αντιληπτή (π.χ. προσωπικότητα).

Ωστόσο, ο σχολικός εκφοβισμός δεν θα πρέπει να συγχέεται με τις περιπτώσεις όπου τα παιδιά κάνουν αστεία μεταξύ τους διασκεδάζοντας και οι δύο αληθινά.

Μαθαίνουμε να αναγνωρίζουμε και να αναφέρουμε όχι μόνο την εμφανή βία που εκφράζεται με χειροδικία αλλά και συμπεριφορές που μπορεί να μας κάνουν να αισθανόμαστε άβολα. Ειδικότερα σχετικά με την αναφορά αυτών των ενεργειών, μαθαίνουμε να παρατηρούμε όχι μόνο όσες σχετίζονται με εμάς τους ίδιους αλλά και με αυτές που μπορεί να αντιληφθούμε ότι συμβαίνουν σε άλλα παιδιά στην τάξη, στην αυλή, στη γειτονιά. Και σε αυτήν την περίπτωση πρέπει να αντιδρούμε κυρίως συλλογικά!

ο ολοήμερο τμήμα:

Παρουσιάσαμε στα παιδιά με τη βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης δυο εκδοχές μιας ιστορίας με το ίδιο θέμα και τους ίδιους ήρωες. Σε κάθε εκδοχή όμως οι ήρωες συμπεριφέρονται και αντιδρούν διαφορετικά. Συζητάμε με τα παιδιά για τις ομοιότητες και τις διαφορές . Τι επιλογές κάνουν οι ήρωες κάθε φορά; Που τους οδηγούν; Τα ίδια τα παιδιά τι θα επέλεγαν να κάνουν και να πουν; Ποιες συνέπειες έχουν κάθε φορά οι επιλογές μας;;

https://blogs.sch.gr/9nipchaid/files/2026/03/1h-istoria.pdf

https://blogs.sch.gr/9nipchaid/files/2026/03/2h-istoria.pdf

τις παίξαμε και με θεατρικό παιχνίδι

   

Φτιάξαμε  την αφίσα του ΆΡΚΟΥ, ο οποίος μας έδωσε τις συμβουλές του:  να μιλάμε για αυτά που μας συμβαίνουν σε κάποιον που εμπιστευόμαστε, να μιλάμε και να μοιραζόμαστε όσα μας συμβαίνουν γιατί αλλιώς η καρδιά και το σώμα μας αρρωσταίνουν και να υπερασπιζόμαστε όχι μόνο τον εαυτό μας αλλά και τους φίλους μας και όποιον το έχει ανάγκη!

Συμμετείχαμε στην πανελλαδική εκστρατεία ΜΙΛΑ ΤΩΡΑ και σχολική δράση από «Το Χαμόγελο του Παιδιού» ενάντια στον ενδοσχολικό εκφοβισμό (bullying) με τα παιδιά του ολοήμερου!

Τα συνθήματα μας:

ΜΙΛΑ ΤΩΡΑ, ΜΗ ΦΟΒΑΣΑΙ!

ΝΑΙ ΣΤΗ ΦΙΛΙΑ, ΟΧΙ ΣΤΗ ΒΙΑ!

Η ΚΑΛΟΣΥΝΗ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΜΗ!

Επίσης, μέσα στην τάξη πραγματοποιήσαμε ένα κοινωνικό πείραμα.  Συνεννοηθήκαμε με ένα αγόρι  να ΣΥΝΕΡΓΑΣΤΟΥΜΕ. Τον φώναξα κρυφά και του έδωσα τις οδηγίες. Θέλω κάποια στιγμή μέσα στη μέρα να είσαι λίγο ζωηρός, του είπα να μιλάς λίγο παραπάνω με την ομάδα σου, θα σου κάνω κάποιες παρατηρήσεις, κάποια άδικα και προσβλητικά σχόλια, θα σε προσβάλω χωρίς λόγο  και κάποια στιγμή θα ξεσπάσω. Θα σου πω ΝΑ ΦΥΓΕΙΣ από την ΑΙΘΟΥΣΑ. Εσύ θα ξαφνιαστείς, στο τέλος όμως θα φύγεις. Δε θα φύγεις, θα κάτσεις στη γωνία έξω από την αίθουσα. Έτσι κι έγινε. Του φώναξα, του είπα να φύγει, να σχολάσει νωρίτερα αφού δεν αντέχει. όταν έκλεισε την πόρτα πίσω του, οι υπόλοιποι με ΚΟΙΤΟΥΣΑΝ αμήχανοι και άναυδοι. Συνεχίζουμε, τους είπα. Αλήθεια έφυγε; με ρώτησε ένα αγόρι. Ναι, του είπα. "σε στενοχώρησε, κυρία;;" με ρώτησε ένα κορίτσι...Κανά δυο παιδιά ρώτησαν ...γιατί του μιλάς έτσι, κυρία;;;Ύστερα τα ρώτησα αν παρατήρησαν τη συμπεριφορά του να ήταν άσχημη σήμερα κι αν δικαιολογούσε το ξέσπασμά μου. Δεν είχαν απάντηση. Φώναξα μέσα τον μαθητή. Πες τους ό,τι σου είπα. Τα παιδιά έπαθαν σοκ, Μας κάνατε φάρσα! , είπαν. Ναι, γελάσατε, τους είπα. Γιατί όμως ΔΕΝ ΤΟΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΗΚΑΤΕ ΟΛΟΙ; Αφού είδατε ότι παρεκτράπηκα, ότι δεν είχα δικαίωμα να του μιλήσω έτσι απότομα. Εκεί πάγωσαν. Δεν πρόσεχα τι έκανε, είπε ένας.  Δεν κατάλαβα... είπε ένας άλλος. Σας φοβήθηκα, είπε κάποιος άλλος. Συζητήσαμε για όλα αυτά που μας κάνουν να φοβόμαστε. Την εξουσία των άλλων, την ηλικία τους, τη συνθήκη στην οποία βρισκόμαστε και είπαμε πως κάποιες φορές πρέπει να ορθώνεις το ανάστημά σου ασχέτως ποιους έχεις απέναντί σου. Να μιλάς όταν βλέπεις ότι κάποιος αδικείται, του μιλάνε άσχημα, τον χτυπούν. Να ζητάς βοήθεια όπου εσύ δεν μπορείς να παρέμβεις. Έχεις χρέος να βοηθήσεις αυτόν που αδικείται, έχεις και υποχρέωση να δείξεις σε αυτόν που ξεφεύγει ότι ξεφεύγει και γίνεται αντιληπτό. Μπας και μαζευτεί. Η ζωή θέλει βοήθεια , έχουμε μόνο ο ένας τον άλλον. Και να βάζουμε όρια σε αυτούς που τα ξεπερνούν. Μην ξεχνάμε: είμαστε πολλοί κι έχουμε φωνή❤️

Βλέπουμε και άλλες ιστορίες.... από το βιβλίο One τηςKathryn Otashi 

https://www.youtube-nocookie.com/embed/7BqLtyvPMHs?playlist=7BqLtyvPMHs&autoplay=1&iv_load_policy=3&loop=1&start=

φτιάξαμε τις ασπίδες της φιλίας γιατί αποφασίσαμε να υπερασπιζόμαστε όποιον χρειάζεται τη στήριξη και τη φωνή μας!

Κανείς μόνος του!!!!!!!