6 Μαρτίου Πανελλήνια Σχολική Ημέρα κατά της Βίας στο σχολείο.
Η 6η Μαρτίου έχει καθιερωθεί ως Πανελλήνια Σχολική Ημέρα κατά της Βίας στο σχολείο. Ο όρος «εκφοβισμός και βία στο σχολείο» (school bullying) είναι ένα φαινόμενο νεανικής παραβατικότητας που εμφανίζεται σε πολλές χώρες του κόσμου. Ο σχολικός εκφοβισμός, προέρχεται από άλλα παιδιά, συνήθως της ίδιας ηλικίας και αποτελεί μορφή επιθετικής συμπεριφοράς, που εμφανίζεται κυρίως στη σχολική πραγματικότητα, με σοβαρές επιπτώσεις για την ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού και του εφήβου και τη διαδικασία της μάθησης. Με τον όρο σχολικός εκφοβισμός, γνωστός στη διεθνή επιστημονική ορολογία ως bullying, εννοείται η επαναλαμβανόμενη και εσκεμμένη χρήση βίας μεταξύ μαθητών ή παιδιών παρόμοιας ηλικίας, με σκοπό την πρόκληση πόνου και αναστάτωσης. Αποτελεί μία κατάχρηση εξουσίας και εμπεριέχει ανισότητα στη δύναμη αντικειμενική (π.χ. σωματική) ή αντιληπτή (π.χ. προσωπικότητα).
Ωστόσο, ο σχολικός εκφοβισμός δεν θα πρέπει να συγχέεται με τις περιπτώσεις όπου τα παιδιά κάνουν αστεία μεταξύ τους διασκεδάζοντας και οι δύο αληθινά.
Μαθαίνουμε να αναγνωρίζουμε και να αναφέρουμε όχι μόνο την εμφανή βία που εκφράζεται με χειροδικία αλλά και συμπεριφορές που μπορεί να μας κάνουν να αισθανόμαστε άβολα. Ειδικότερα σχετικά με την αναφορά αυτών των ενεργειών, μαθαίνουμε να παρατηρούμε όχι μόνο όσες σχετίζονται με εμάς τους ίδιους αλλά και με αυτές που μπορεί να αντιληφθούμε ότι συμβαίνουν σε άλλα παιδιά στην τάξη, στην αυλή, στη γειτονιά. Και σε αυτήν την περίπτωση πρέπει να αντιδρούμε κυρίως συλλογικά!
ο ολοήμερο τμήμα:
Παρουσιάσαμε στα παιδιά με τη βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης δυο εκδοχές μιας ιστορίας με το ίδιο θέμα και τους ίδιους ήρωες. Σε κάθε εκδοχή όμως οι ήρωες συμπεριφέρονται και αντιδρούν διαφορετικά. Συζητάμε με τα παιδιά για τις ομοιότητες και τις διαφορές . Τι επιλογές κάνουν οι ήρωες κάθε φορά; Που τους οδηγούν; Τα ίδια τα παιδιά τι θα επέλεγαν να κάνουν και να πουν; Ποιες συνέπειες έχουν κάθε φορά οι επιλογές μας;;
τις παίξαμε και με θεατρικό παιχνίδι
Φτιάξαμε την αφίσα του ΆΡΚΟΥ, ο οποίος μας έδωσε τις συμβουλές του: να μιλάμε για αυτά που μας συμβαίνουν σε κάποιον που εμπιστευόμαστε, να μιλάμε και να μοιραζόμαστε όσα μας συμβαίνουν γιατί αλλιώς η καρδιά και το σώμα μας αρρωσταίνουν και να υπερασπιζόμαστε όχι μόνο τον εαυτό μας αλλά και τους φίλους μας και όποιον το έχει ανάγκη!
Συμμετείχαμε στην πανελλαδική εκστρατεία ΜΙΛΑ ΤΩΡΑ και σχολική δράση από «Το Χαμόγελο του Παιδιού» ενάντια στον ενδοσχολικό εκφοβισμό (bullying) με τα παιδιά του ολοήμερου!
Τα συνθήματα μας:
ΜΙΛΑ ΤΩΡΑ, ΜΗ ΦΟΒΑΣΑΙ!
ΝΑΙ ΣΤΗ ΦΙΛΙΑ, ΟΧΙ ΣΤΗ ΒΙΑ!
Η ΚΑΛΟΣΥΝΗ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΜΗ!
Επίσης, μέσα στην τάξη πραγματοποιήσαμε ένα κοινωνικό πείραμα. Συνεννοηθήκαμε με ένα αγόρι να ΣΥΝΕΡΓΑΣΤΟΥΜΕ. Τον φώναξα κρυφά και του έδωσα τις οδηγίες. Θέλω κάποια στιγμή μέσα στη μέρα να είσαι λίγο ζωηρός, του είπα να μιλάς λίγο παραπάνω με την ομάδα σου, θα σου κάνω κάποιες παρατηρήσεις, κάποια άδικα και προσβλητικά σχόλια, θα σε προσβάλω χωρίς λόγο και κάποια στιγμή θα ξεσπάσω. Θα σου πω ΝΑ ΦΥΓΕΙΣ από την ΑΙΘΟΥΣΑ. Εσύ θα ξαφνιαστείς, στο τέλος όμως θα φύγεις. Δε θα φύγεις, θα κάτσεις στη γωνία έξω από την αίθουσα. Έτσι κι έγινε. Του φώναξα, του είπα να φύγει, να σχολάσει νωρίτερα αφού δεν αντέχει. όταν έκλεισε την πόρτα πίσω του, οι υπόλοιποι με ΚΟΙΤΟΥΣΑΝ αμήχανοι και άναυδοι. Συνεχίζουμε, τους είπα. Αλήθεια έφυγε; με ρώτησε ένα αγόρι. Ναι, του είπα. "σε στενοχώρησε, κυρία;;" με ρώτησε ένα κορίτσι...Κανά δυο παιδιά ρώτησαν ...γιατί του μιλάς έτσι, κυρία;;;Ύστερα τα ρώτησα αν παρατήρησαν τη συμπεριφορά του να ήταν άσχημη σήμερα κι αν δικαιολογούσε το ξέσπασμά μου. Δεν είχαν απάντηση. Φώναξα μέσα τον μαθητή. Πες τους ό,τι σου είπα. Τα παιδιά έπαθαν σοκ, Μας κάνατε φάρσα! , είπαν. Ναι, γελάσατε, τους είπα. Γιατί όμως ΔΕΝ ΤΟΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΗΚΑΤΕ ΟΛΟΙ; Αφού είδατε ότι παρεκτράπηκα, ότι δεν είχα δικαίωμα να του μιλήσω έτσι απότομα. Εκεί πάγωσαν. Δεν πρόσεχα τι έκανε, είπε ένας. Δεν κατάλαβα... είπε ένας άλλος. Σας φοβήθηκα, είπε κάποιος άλλος. Συζητήσαμε για όλα αυτά που μας κάνουν να φοβόμαστε. Την εξουσία των άλλων, την ηλικία τους, τη συνθήκη στην οποία βρισκόμαστε και είπαμε πως κάποιες φορές πρέπει να ορθώνεις το ανάστημά σου ασχέτως ποιους έχεις απέναντί σου. Να μιλάς όταν βλέπεις ότι κάποιος αδικείται, του μιλάνε άσχημα, τον χτυπούν. Να ζητάς βοήθεια όπου εσύ δεν μπορείς να παρέμβεις. Έχεις χρέος να βοηθήσεις αυτόν που αδικείται, έχεις και υποχρέωση να δείξεις σε αυτόν που ξεφεύγει ότι ξεφεύγει και γίνεται αντιληπτό. Μπας και μαζευτεί. Η ζωή θέλει βοήθεια , έχουμε μόνο ο ένας τον άλλον. Και να βάζουμε όρια σε αυτούς που τα ξεπερνούν. Μην ξεχνάμε: είμαστε πολλοί κι έχουμε φωνή❤️
Βλέπουμε και άλλες ιστορίες.... από το βιβλίο One τηςKathryn Otashi
φτιάξαμε τις ασπίδες της φιλίας γιατί αποφασίσαμε να υπερασπιζόμαστε όποιον χρειάζεται τη στήριξη και τη φωνή μας!
Κανείς μόνος του!!!!!!!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου