Παγκόσμια ημέρα Ποίησης με αφορμή τη γιορτή της 25ης Μαρτίου

 Η Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 21 Μαρτίου, συμπίπτοντας με την εαρινή ισημερία. Θεσμοθετήθηκε από την UNESCO το 1999, μετά από πρόταση του Έλληνα ποιητή Μιχαήλ Μήτρα, με σκοπό την προώθηση της ποίησης, της δημιουργικότητας και της πολιτιστικής ανταλλαγής. 

Η 21η Μαρτίου δεν είναι μόνο η μέρα που υποδεχόμαστε την άνοιξη· είναι η μέρα που γιορτάζει η παγκόσμια ψυχή μέσα από τις λέξεις. Για εμάς τους Έλληνες, η ποίηση είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με έναν άνθρωπο που κατάφερε να μετατρέψει τη γλώσσα μας σε μουσική και την ελευθερία σε στίχο: τον Διονύσιο Σολωμό.

Ίσως αναρωτιέστε: «Πώς μπορούμε να μιλήσουμε για ποίηση σε παιδιά προσχολικής ηλικίας;». Η απάντηση κρύβεται στον δικό μας εθνικό ποιητή, τον Διονύσιο Σολωμό.

Ο Ποιητής της Ελευθερίας και του Λυρισμού

Συχνά, στο μυαλό μας ο Σολωμός είναι ο "σοβαρός" εθνικός μας ποιητής. Είναι ο άνθρωπος που έγραψε τον «Ύμνον εις την Ελευθερίαν», ένα έργο 158 στροφών που έγινε το σύμβολο του έθνους μας.  Μαζί με το Νικόλαο Μάντζαρο , που συνέθεσε τον εθνικό μας ύμνο, ύμνησαν την ελευθερία και ενέπνευσαν γενιές Ελλήνων. Παρακολουθήσαμε μια ιστορία για τους δύο φίλου ς.

Όμως, ο Σολωμός δεν έγραψε μόνο για την ελευθερία και τα σπαθιά. Έγραψε και για την ομορφιά που βλέπουμε γύρω μας κάθε μέρα.

Η «Ξανθούλα» και το λευκό μαντήλι

Στο νηπιαγωγείο, ξεκινάμε από τα απλά και τα τρυφερά. Τους μιλάμε και αφηγούμαστε την «Ξανθούλα», το διάσημο ποίημα του Σολωμού που έγινε και τραγούδι (καντάδα).

«Την είδα την Ξανθούλα,

την είδα ψες αργά,

που εμπήκε στη βαρκούλα

να πάει στην ξενιτιά.

Εφούσκωνε τ’ αέρι

λευκότατα πανιά,

ωσάν το περιστέρι

που απλώνει τα φτερά.

Εστέκονταν οι φίλοι

με λύπη, με χαρά,

κι αυτή με το μαντίλι

τους αποχαιρετά.»

Μέσα από αυτούς τους στίχους, τα παιδιά μαθαίνουν να φαντάζονται: τη βαρκούλα που κουνιέται στο κύμα, το κορίτσι που χαιρετάει με το μαντήλι της... Αυτή είναι η πρώτη τους επαφή με τον λυρισμό. Μαθαίνουν ότι οι λέξεις μπορούν να φτιάξουν εικόνες, ακριβώς όπως οι μαρκαδόροι τους!

Οι εργασίες των παιδιών στο ολοήμερο τμήμα

Η ποίηση είναι συναίσθημα. Είτε μιλάμε για ένα λευκό μαντήλι που χάνεται στον ορίζοντα, είτε για την Ελευθερία που βγαίνει «απ' τα κόκκαλα των Ελλήνων τα ιερά», ο Σολωμός μας διδάσκει ότι οι λέξεις έχουν δύναμη.

Μια μικρή αποστολή για το σπίτι

Σήμερα το απόγευμα, δοκιμάστε κάτι απλό:

Ακούστε μαζί με το παιδί σας την «Ξανθούλα» (παραδοσιακή καντάδα).

Ρωτήστε το: «Τι χρώμα λες να είχε η βαρκούλα;» ή «Πού λες να πηγαίνει η Ξανθούλα;».

Θυμίστε του ότι αυτός ο ποιητής έγραψε και τον Ύμνο που λέμε στο σχολείο.

Η ποίηση δεν είναι δύσκολη. Είναι ο τρόπος μας να λέμε «σ’ αγαπώ», «λυπάμαι» ή «είμαι ελεύθερος». Ας δώσουμε στα παιδιά μας το κλειδί αυτού του μαγικού κόσμου!

Χρόνια πολλά στην Ποίηση, χρόνια πολλά στις λέξεις που μας ομορφαίνουν τη ζωή!

Το ενδοξώτερο αλωνάκι με μια STEM διάθεση

Στο Νηπιαγωγείο μας τιμήσαμε στο ολοήμερο τμήμα την επέτειο της Εξόδου του Μεσολογγίου, μαθαίνοντας τα γεγονότα της Εξόδου, βλέποντας πίνακες και παρουσίαση. Πως να μη μιλήσεις στην επέτειο της 25ης Μαρτίου  για μία από τις σημαντικότερες στιγμές της ελληνικής επανάστασης, την έξοδο του Μεσολογγίου το 1826;

Το Μεσολόγγι, με τη γενναία αντίσταση του έναν ολόκληρο χρόνο, βοήθησε αποφασιστικά τον Αγώνα. Η θυσία του κέρδισε το θαυμασμό όλων των λαών της Ευρώπης. Οι κυβερνήσεις τους αναγκάστηκαν να επέμβουν και να πιέσουν το σουλτάνο να σταματήσει τον πόλεμο.

Η διδασκαλία της Εξόδου του Μεσολογγίου στο νηπιαγωγείο εστιάζει στην  ελευθερία , την ενότητα ,την αγάπη για την πατρίδα, τα πανανθρώπινα δικαιώματα, την ενσυναίσθηση. Μέσα από βιωματικές δραστηριότητες (π.χ. αναπαράσταση με τουβλάκια), ζωγραφική και οπτικοακουστικό υλικό, τα παιδιά κατανοούν την έννοια της πολιορκίας, του αγώνα για τη ζωή και την ελευθερία, συνδέοντας το ιστορικό γεγονός με το σήμερα.

Το θέμα βαρύ αλλά βαθύτατα συγκινητικό. Χωρίς υπερβολικές λεπτομέρειες και  αποφεύγοντας τις σκληρές περιγραφές του πολέμου προσεγγίσαμε την έξοδο με τρόπο απλό.

Εξηγήσαμε με απλά λόγια ότι οι κάτοικοί του ήθελαν να ζουν ελεύθεροι.  Οι δυνάμεις της Οθωμανικής αυτοκρατορίας και Αιγύπτου ήθελαν να τους πάρουν την πόλη και την ελευθερία τους και τους έκλεισαν μέσα στα τείχη (πολιορκία).Αναφέραμε με απλά λόγια ότι οι άνθρωποι πείνασαν και ταλαιπωρήθηκαν, αλλά δεν έχασαν το θάρρος τους. Οι Μεσολογγίτες πήραν την  απόφασή να βγουν από την πόλη τη νύχτα για να βρουν την ελευθερία τους, σαν μια μεγάλη πράξη γενναιότητας.

Η Έξοδος του Μεσολογγίου, αν και κατέληξε σε μια τραγική στρατιωτική ήττα, λειτούργησε ως ηθικός θρίαμβος που αναζωπύρωσε την Επανάσταση σε μια πολύ κρίσιμη στιγμή.

 Ενέπνευσε σπουδαίους δημιουργούς, όπως ο εθνικός μας ποιητής Διονύσιος Σολωμός στο έργο του «Ελεύθεροι Πολιορκημένοι» και ο Γάλλος ζωγράφος Ευγένιος Ντελακρουά. Επίσης, ο Θεόδωρος Βρυζάκης με το έργο του "Η Έξοδος του Μεσολογγίου".

 

Είδαμε στο google earth που ακριβώς είναι η πόλη του Μεσολογγίου και διαπιστώσαμε ότι μοιάζει πολύ με τη Βενετία, την πόλη του Αρλεκίνου που είχαμε δει πρόσφατα τις Απόκριες.

Τα παιδιά έφτιαξαν την πόλη του Μεσολογγίου και το κάστρο της με τουβλάκια.  Κλήθηκαν να σχεδιάσουν και να χτίσουν σταθερές δομές (π.χ. τα τείχη, τις πύλες), δοκιμάζοντας ποια τουβλάκια προσφέρουν καλύτερη ισορροπία και αντοχή. Αποφάσισαν να την κάνουν στρογγυλή για να δείξουν ότι οι Μεσολογγίτες είχαν παγιδευτεί από παντού. Τοποθέτησαν αντικείμενα μέσα στο κάστρο συμμετρικά ως προς το μέγεθος των τειχών, απορρίπτοντας δυσανάλογα μεγέθη. Γύρω γύρω έβαλαν την τάφρο και κάποιες εισόδους- εξόδους . Τοποθέτησαν την κύρια έξοδο αλλά και άλλες μικρότερες, ώστε να μπορούν να εφοδιαστούν οι κάτοικοι με  τρόφιμα και πολεμοφόδια με τη βοήθεια του Ανδρέα Μιαούλη .

Καθίσαμε γύρω γύρω και σκεφτόμασταν πως θα ένιωθε ένα παιδί που ξάπλωνε το βράδυ και κοιτούσε τα αστέρια....Τι θα ένιωθε; Τι λαχταρούσε;

 Όλες οι ιδέες τους αναδεικνύονται τόσο δυνατά στο παρακάτω βίντεο....

Τέλος, τα παιδιά ζωγράφισαν την έξοδο

8 Μαρτίου: Παγκόσμια Ημέρα Γυναίκας

              

Η παγκόσμια ημέρα της γυναίκας – διεθνής ημέρα των δικαιωμάτων των γυναικών- εορτάζεται στις 8 Μαρτίου κάθε χρόνου, σε ανάμνηση μιας μεγάλης εκδήλωσης διαμαρτυρίας που έγινε στις 8 Μαρτίου του 1857 από εργάτριες κλωστοϋφαντουργίας στη Νέα Υόρκη, οι οποίες ζητούσαν ίσα δικαιώματα εργασίας, καλύτερες συνθήκες εργασίας καθώς και δικαίωμα ψήφου.

Θεσμοθετήθηκε το 1977 από τον ΟΗΕ, ο οποίος κάλεσε όλες τις χώρες του κόσμου να γιορτάσουν την ημέρα για τα δικαιώματα των γυναικώνΓνωρίσαμε μερικά σπουδαία κορίτσια που κυνήγησαν το όνειρο τους και έβαλαν το λιθαράκι τους για ένα καλύτερο κόσμο. κορίτσια με μεγάλα όνειρα, εκπληκτικά ταλέντα και απίστευτη δύναμη που έγιναν σπουδαίες γυναίκες! Ποιο ήταν το μυστικό αυτών των κοριτσιών; Έμαθαν να αφουγκράζονται τον εαυτό τους και να ακολουθούν το πάθος που είχαν κρυμμένο στην καρδιά τους. Έπειτα, επένδυσαν πολύ χρόνο και κόπο για να κατακτήσουν τους στόχους τους, ακόμα και όταν κανένας δεν πίστευε ότι θα τα καταφέρουν. Τα παιδιά ζωγράφισαν το κορίτσι - γυναίκα που του έκανε περισσότερο εντύπωση! Αμέλια Έρχαρτ (αεροπόρος), Μαλάλα  Γιουσαφζάι (ακτιβίστρια), Ρόζα Παρκς (ακτιβίστρια), Φρίντα Κάλο (ζωγράφος), Μαρί Κιουρί (χημικός), Τζέιν  Γκούντολ (ανθρωπολόγος)

Διαβάσαμε την ιστορία της Μαλάλα 

Η Μαλάλα δεν δείλιαζε να αγωνίζεται και να μιλά και δημόσια για τη σημασία των εκπαίδευσης των κοριτσιών του Πακιστάν και την ισότητα. 

  Τα παιδιά ήρθαν σε επαφή με έννοιες όπως το δικαίωμα στην εκπαίδευση, η ισότητα ανάμεσα στα αγόρια και τα κορίτσια, ο σεβασμός, η ειρήνη και η ελευθερία. Εξέφρασαν τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους και σκέφτηκαν τι θα ζωγράφιζαν, αν και τα ίδια είχαν ένα τέτοιο μαγικό μολύβι.

Η ημέρα αυτή ήταν μια ευκαιρία να καλλιεργήσουμε στα παιδιά αξίες όπως ο σεβασμός, η ισότητα και η εκτίμηση προς όλους τους ανθρώπους και να προσπαθήσουμε να γκρεμίσουμε έμφυλα στερεότυπα που είναι βαθιά ριζωμένες, αυθαίρετες κοινωνικές αντιλήψεις που αποδίδουν συγκεκριμένους ρόλους, συμπεριφορές και χαρακτηριστικά σε γυναίκες και άνδρες. Αυτές οι γενικεύσεις επηρεάζουν την εκπαίδευση, την εργασία και τις διαπροσωπικές σχέσεις από νεαρή ηλικία, περιορίζοντας την ανάπτυξη των ικανοτήτων και των φυσικών ταλέντων των ατόμων. 

6 Μαρτίου Πανελλήνια Σχολική Ημέρα κατά της Βίας στο σχολείο.

 

6 Μαρτίου Πανελλήνια Σχολική Ημέρα κατά της Βίας στο σχολείο.

Η 6η Μαρτίου έχει καθιερωθεί ως Πανελλήνια Σχολική Ημέρα κατά της Βίας στο σχολείο. Ο όρος «εκφοβισμός και βία στο σχολείο» (school bullying) είναι ένα φαινόμενο νεανικής παραβατικότητας που εμφανίζεται σε πολλές χώρες του κόσμου. Ο σχολικός εκφοβισμός, προέρχεται από άλλα παιδιά, συνήθως της ίδιας ηλικίας και αποτελεί μορφή επιθετικής συμπεριφοράς, που εμφανίζεται κυρίως στη σχολική πραγματικότητα, με σοβαρές επιπτώσεις για την ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού και του εφήβου και τη διαδικασία της μάθησης. Με τον όρο σχολικός εκφοβισμός, γνωστός στη διεθνή επιστημονική ορολογία ως bullying, εννοείται η επαναλαμβανόμενη και εσκεμμένη χρήση βίας μεταξύ μαθητών ή παιδιών παρόμοιας ηλικίας, με σκοπό την πρόκληση πόνου και αναστάτωσης. Αποτελεί μία κατάχρηση εξουσίας και εμπεριέχει ανισότητα στη δύναμη αντικειμενική (π.χ. σωματική) ή αντιληπτή (π.χ. προσωπικότητα).

Ωστόσο, ο σχολικός εκφοβισμός δεν θα πρέπει να συγχέεται με τις περιπτώσεις όπου τα παιδιά κάνουν αστεία μεταξύ τους διασκεδάζοντας και οι δύο αληθινά.

Μαθαίνουμε να αναγνωρίζουμε και να αναφέρουμε όχι μόνο την εμφανή βία που εκφράζεται με χειροδικία αλλά και συμπεριφορές που μπορεί να μας κάνουν να αισθανόμαστε άβολα. Ειδικότερα σχετικά με την αναφορά αυτών των ενεργειών, μαθαίνουμε να παρατηρούμε όχι μόνο όσες σχετίζονται με εμάς τους ίδιους αλλά και με αυτές που μπορεί να αντιληφθούμε ότι συμβαίνουν σε άλλα παιδιά στην τάξη, στην αυλή, στη γειτονιά. Και σε αυτήν την περίπτωση πρέπει να αντιδρούμε κυρίως συλλογικά!

ο ολοήμερο τμήμα:

Παρουσιάσαμε στα παιδιά με τη βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης δυο εκδοχές μιας ιστορίας με το ίδιο θέμα και τους ίδιους ήρωες. Σε κάθε εκδοχή όμως οι ήρωες συμπεριφέρονται και αντιδρούν διαφορετικά. Συζητάμε με τα παιδιά για τις ομοιότητες και τις διαφορές . Τι επιλογές κάνουν οι ήρωες κάθε φορά; Που τους οδηγούν; Τα ίδια τα παιδιά τι θα επέλεγαν να κάνουν και να πουν; Ποιες συνέπειες έχουν κάθε φορά οι επιλογές μας;;

https://blogs.sch.gr/9nipchaid/files/2026/03/1h-istoria.pdf

https://blogs.sch.gr/9nipchaid/files/2026/03/2h-istoria.pdf

τις παίξαμε και με θεατρικό παιχνίδι

   

Φτιάξαμε  την αφίσα του ΆΡΚΟΥ, ο οποίος μας έδωσε τις συμβουλές του:  να μιλάμε για αυτά που μας συμβαίνουν σε κάποιον που εμπιστευόμαστε, να μιλάμε και να μοιραζόμαστε όσα μας συμβαίνουν γιατί αλλιώς η καρδιά και το σώμα μας αρρωσταίνουν και να υπερασπιζόμαστε όχι μόνο τον εαυτό μας αλλά και τους φίλους μας και όποιον το έχει ανάγκη!

Συμμετείχαμε στην πανελλαδική εκστρατεία ΜΙΛΑ ΤΩΡΑ και σχολική δράση από «Το Χαμόγελο του Παιδιού» ενάντια στον ενδοσχολικό εκφοβισμό (bullying) με τα παιδιά του ολοήμερου!

Τα συνθήματα μας:

ΜΙΛΑ ΤΩΡΑ, ΜΗ ΦΟΒΑΣΑΙ!

ΝΑΙ ΣΤΗ ΦΙΛΙΑ, ΟΧΙ ΣΤΗ ΒΙΑ!

Η ΚΑΛΟΣΥΝΗ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΜΗ!

Επίσης, μέσα στην τάξη πραγματοποιήσαμε ένα κοινωνικό πείραμα.  Συνεννοηθήκαμε με ένα αγόρι  να ΣΥΝΕΡΓΑΣΤΟΥΜΕ. Τον φώναξα κρυφά και του έδωσα τις οδηγίες. Θέλω κάποια στιγμή μέσα στη μέρα να είσαι λίγο ζωηρός, του είπα να μιλάς λίγο παραπάνω με την ομάδα σου, θα σου κάνω κάποιες παρατηρήσεις, κάποια άδικα και προσβλητικά σχόλια, θα σε προσβάλω χωρίς λόγο  και κάποια στιγμή θα ξεσπάσω. Θα σου πω ΝΑ ΦΥΓΕΙΣ από την ΑΙΘΟΥΣΑ. Εσύ θα ξαφνιαστείς, στο τέλος όμως θα φύγεις. Δε θα φύγεις, θα κάτσεις στη γωνία έξω από την αίθουσα. Έτσι κι έγινε. Του φώναξα, του είπα να φύγει, να σχολάσει νωρίτερα αφού δεν αντέχει. όταν έκλεισε την πόρτα πίσω του, οι υπόλοιποι με ΚΟΙΤΟΥΣΑΝ αμήχανοι και άναυδοι. Συνεχίζουμε, τους είπα. Αλήθεια έφυγε; με ρώτησε ένα αγόρι. Ναι, του είπα. "σε στενοχώρησε, κυρία;;" με ρώτησε ένα κορίτσι...Κανά δυο παιδιά ρώτησαν ...γιατί του μιλάς έτσι, κυρία;;;Ύστερα τα ρώτησα αν παρατήρησαν τη συμπεριφορά του να ήταν άσχημη σήμερα κι αν δικαιολογούσε το ξέσπασμά μου. Δεν είχαν απάντηση. Φώναξα μέσα τον μαθητή. Πες τους ό,τι σου είπα. Τα παιδιά έπαθαν σοκ, Μας κάνατε φάρσα! , είπαν. Ναι, γελάσατε, τους είπα. Γιατί όμως ΔΕΝ ΤΟΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΗΚΑΤΕ ΟΛΟΙ; Αφού είδατε ότι παρεκτράπηκα, ότι δεν είχα δικαίωμα να του μιλήσω έτσι απότομα. Εκεί πάγωσαν. Δεν πρόσεχα τι έκανε, είπε ένας.  Δεν κατάλαβα... είπε ένας άλλος. Σας φοβήθηκα, είπε κάποιος άλλος. Συζητήσαμε για όλα αυτά που μας κάνουν να φοβόμαστε. Την εξουσία των άλλων, την ηλικία τους, τη συνθήκη στην οποία βρισκόμαστε και είπαμε πως κάποιες φορές πρέπει να ορθώνεις το ανάστημά σου ασχέτως ποιους έχεις απέναντί σου. Να μιλάς όταν βλέπεις ότι κάποιος αδικείται, του μιλάνε άσχημα, τον χτυπούν. Να ζητάς βοήθεια όπου εσύ δεν μπορείς να παρέμβεις. Έχεις χρέος να βοηθήσεις αυτόν που αδικείται, έχεις και υποχρέωση να δείξεις σε αυτόν που ξεφεύγει ότι ξεφεύγει και γίνεται αντιληπτό. Μπας και μαζευτεί. Η ζωή θέλει βοήθεια , έχουμε μόνο ο ένας τον άλλον. Και να βάζουμε όρια σε αυτούς που τα ξεπερνούν. Μην ξεχνάμε: είμαστε πολλοί κι έχουμε φωνή❤️

Βλέπουμε και άλλες ιστορίες.... από το βιβλίο One τηςKathryn Otashi 

https://www.youtube-nocookie.com/embed/7BqLtyvPMHs?playlist=7BqLtyvPMHs&autoplay=1&iv_load_policy=3&loop=1&start=

φτιάξαμε τις ασπίδες της φιλίας γιατί αποφασίσαμε να υπερασπιζόμαστε όποιον χρειάζεται τη στήριξη και τη φωνή μας!

Κανείς μόνος του!!!!!!!

Μια Κυριακή του Μάρτη στο 9ο Νηπιαγωγείο Χαϊδαρίου