Παγκόσμια ημέρα Ποίησης με αφορμή τη γιορτή της 25ης Μαρτίου

 Η Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 21 Μαρτίου, συμπίπτοντας με την εαρινή ισημερία. Θεσμοθετήθηκε από την UNESCO το 1999, μετά από πρόταση του Έλληνα ποιητή Μιχαήλ Μήτρα, με σκοπό την προώθηση της ποίησης, της δημιουργικότητας και της πολιτιστικής ανταλλαγής. 

Η 21η Μαρτίου δεν είναι μόνο η μέρα που υποδεχόμαστε την άνοιξη· είναι η μέρα που γιορτάζει η παγκόσμια ψυχή μέσα από τις λέξεις. Για εμάς τους Έλληνες, η ποίηση είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με έναν άνθρωπο που κατάφερε να μετατρέψει τη γλώσσα μας σε μουσική και την ελευθερία σε στίχο: τον Διονύσιο Σολωμό.

Ίσως αναρωτιέστε: «Πώς μπορούμε να μιλήσουμε για ποίηση σε παιδιά προσχολικής ηλικίας;». Η απάντηση κρύβεται στον δικό μας εθνικό ποιητή, τον Διονύσιο Σολωμό.

Ο Ποιητής της Ελευθερίας και του Λυρισμού

Συχνά, στο μυαλό μας ο Σολωμός είναι ο "σοβαρός" εθνικός μας ποιητής. Είναι ο άνθρωπος που έγραψε τον «Ύμνον εις την Ελευθερίαν», ένα έργο 158 στροφών που έγινε το σύμβολο του έθνους μας.  Μαζί με το Νικόλαο Μάντζαρο , που συνέθεσε τον εθνικό μας ύμνο, ύμνησαν την ελευθερία και ενέπνευσαν γενιές Ελλήνων. Παρακολουθήσαμε μια ιστορία για τους δύο φίλου ς.

Όμως, ο Σολωμός δεν έγραψε μόνο για την ελευθερία και τα σπαθιά. Έγραψε και για την ομορφιά που βλέπουμε γύρω μας κάθε μέρα.

Η «Ξανθούλα» και το λευκό μαντήλι

Στο νηπιαγωγείο, ξεκινάμε από τα απλά και τα τρυφερά. Τους μιλάμε και αφηγούμαστε την «Ξανθούλα», το διάσημο ποίημα του Σολωμού που έγινε και τραγούδι (καντάδα).

«Την είδα την Ξανθούλα,

την είδα ψες αργά,

που εμπήκε στη βαρκούλα

να πάει στην ξενιτιά.

Εφούσκωνε τ’ αέρι

λευκότατα πανιά,

ωσάν το περιστέρι

που απλώνει τα φτερά.

Εστέκονταν οι φίλοι

με λύπη, με χαρά,

κι αυτή με το μαντίλι

τους αποχαιρετά.»

Μέσα από αυτούς τους στίχους, τα παιδιά μαθαίνουν να φαντάζονται: τη βαρκούλα που κουνιέται στο κύμα, το κορίτσι που χαιρετάει με το μαντήλι της... Αυτή είναι η πρώτη τους επαφή με τον λυρισμό. Μαθαίνουν ότι οι λέξεις μπορούν να φτιάξουν εικόνες, ακριβώς όπως οι μαρκαδόροι τους!

Οι εργασίες των παιδιών στο ολοήμερο τμήμα

Η ποίηση είναι συναίσθημα. Είτε μιλάμε για ένα λευκό μαντήλι που χάνεται στον ορίζοντα, είτε για την Ελευθερία που βγαίνει «απ' τα κόκκαλα των Ελλήνων τα ιερά», ο Σολωμός μας διδάσκει ότι οι λέξεις έχουν δύναμη.

Μια μικρή αποστολή για το σπίτι

Σήμερα το απόγευμα, δοκιμάστε κάτι απλό:

Ακούστε μαζί με το παιδί σας την «Ξανθούλα» (παραδοσιακή καντάδα).

Ρωτήστε το: «Τι χρώμα λες να είχε η βαρκούλα;» ή «Πού λες να πηγαίνει η Ξανθούλα;».

Θυμίστε του ότι αυτός ο ποιητής έγραψε και τον Ύμνο που λέμε στο σχολείο.

Η ποίηση δεν είναι δύσκολη. Είναι ο τρόπος μας να λέμε «σ’ αγαπώ», «λυπάμαι» ή «είμαι ελεύθερος». Ας δώσουμε στα παιδιά μας το κλειδί αυτού του μαγικού κόσμου!

Χρόνια πολλά στην Ποίηση, χρόνια πολλά στις λέξεις που μας ομορφαίνουν τη ζωή!

Το ενδοξώτερο αλωνάκι με μια STEM διάθεση

Στο Νηπιαγωγείο μας τιμήσαμε στο ολοήμερο τμήμα την επέτειο της Εξόδου του Μεσολογγίου, μαθαίνοντας τα γεγονότα της Εξόδου, βλέποντας πίνακες και παρουσίαση. Πως να μη μιλήσεις στην επέτειο της 25ης Μαρτίου  για μία από τις σημαντικότερες στιγμές της ελληνικής επανάστασης, την έξοδο του Μεσολογγίου το 1826;

Το Μεσολόγγι, με τη γενναία αντίσταση του έναν ολόκληρο χρόνο, βοήθησε αποφασιστικά τον Αγώνα. Η θυσία του κέρδισε το θαυμασμό όλων των λαών της Ευρώπης. Οι κυβερνήσεις τους αναγκάστηκαν να επέμβουν και να πιέσουν το σουλτάνο να σταματήσει τον πόλεμο.

Η διδασκαλία της Εξόδου του Μεσολογγίου στο νηπιαγωγείο εστιάζει στην  ελευθερία , την ενότητα ,την αγάπη για την πατρίδα, τα πανανθρώπινα δικαιώματα, την ενσυναίσθηση. Μέσα από βιωματικές δραστηριότητες (π.χ. αναπαράσταση με τουβλάκια), ζωγραφική και οπτικοακουστικό υλικό, τα παιδιά κατανοούν την έννοια της πολιορκίας, του αγώνα για τη ζωή και την ελευθερία, συνδέοντας το ιστορικό γεγονός με το σήμερα.

Το θέμα βαρύ αλλά βαθύτατα συγκινητικό. Χωρίς υπερβολικές λεπτομέρειες και  αποφεύγοντας τις σκληρές περιγραφές του πολέμου προσεγγίσαμε την έξοδο με τρόπο απλό.

Εξηγήσαμε με απλά λόγια ότι οι κάτοικοί του ήθελαν να ζουν ελεύθεροι.  Οι δυνάμεις της Οθωμανικής αυτοκρατορίας και Αιγύπτου ήθελαν να τους πάρουν την πόλη και την ελευθερία τους και τους έκλεισαν μέσα στα τείχη (πολιορκία).Αναφέραμε με απλά λόγια ότι οι άνθρωποι πείνασαν και ταλαιπωρήθηκαν, αλλά δεν έχασαν το θάρρος τους. Οι Μεσολογγίτες πήραν την  απόφασή να βγουν από την πόλη τη νύχτα για να βρουν την ελευθερία τους, σαν μια μεγάλη πράξη γενναιότητας.

Η Έξοδος του Μεσολογγίου, αν και κατέληξε σε μια τραγική στρατιωτική ήττα, λειτούργησε ως ηθικός θρίαμβος που αναζωπύρωσε την Επανάσταση σε μια πολύ κρίσιμη στιγμή.

 Ενέπνευσε σπουδαίους δημιουργούς, όπως ο εθνικός μας ποιητής Διονύσιος Σολωμός στο έργο του «Ελεύθεροι Πολιορκημένοι» και ο Γάλλος ζωγράφος Ευγένιος Ντελακρουά. Επίσης, ο Θεόδωρος Βρυζάκης με το έργο του "Η Έξοδος του Μεσολογγίου".

 

Είδαμε στο google maps που ακριβώς είναι η πόλη του Μεσολογγίου και διαπιστώσαμε ότι μοιάζει πολύ με τη Βενετία, την πόλη του Αρλεκίνου που είχαμε δει πρόσφατα τις Απόκριες.

Τα παιδιά έφτιαξαν την πόλη του Μεσολογγίου και το κάστρο της με τουβλάκια.  Κλήθηκαν να σχεδιάσουν και να χτίσουν σταθερές δομές (π.χ. τα τείχη, τις πύλες), δοκιμάζοντας ποια τουβλάκια προσφέρουν καλύτερη ισορροπία και αντοχή. Αποφάσισαν να την κάνουν στρογγυλή για να δείξουν ότι οι Μεσολογγίτες είχαν παγιδευτεί από παντού. Τοποθέτησαν αντικείμενα μέσα στο κάστρο συμμετρικά ως προς το μέγεθος των τειχών, απορρίπτοντας δυσανάλογα μεγέθη. Γύρω γύρω έβαλαν την τάφρο και κάποιες εισόδους- εξόδους . Τοποθέτησαν την κύρια έξοδο αλλά και άλλες μικρότερες, ώστε να μπορούν να εφοδιαστούν οι κάτοικοι με  τρόφιμα και πολεμοφόδια με τη βοήθεια του Ανδρέα Μιαούλη .

Καθίσαμε γύρω γύρω και σκεφτόμασταν πως θα ένιωθε ένα παιδί που ξάπλωνε το βράδυ και κοιτούσε τα αστέρια....Τι θα ένιωθε; Τι λαχταρούσε;

 Όλες οι ιδέες τους αναδεικνύονται τόσο δυνατά στο παρακάτω βίντεο....

Τέλος, τα παιδιά ζωγράφισαν την έξοδο

8 Μαρτίου: Παγκόσμια Ημέρα Γυναίκας

              

Η παγκόσμια ημέρα της γυναίκας – διεθνής ημέρα των δικαιωμάτων των γυναικών- εορτάζεται στις 8 Μαρτίου κάθε χρόνου, σε ανάμνηση μιας μεγάλης εκδήλωσης διαμαρτυρίας που έγινε στις 8 Μαρτίου του 1857 από εργάτριες κλωστοϋφαντουργίας στη Νέα Υόρκη, οι οποίες ζητούσαν ίσα δικαιώματα εργασίας, καλύτερες συνθήκες εργασίας καθώς και δικαίωμα ψήφου.

Θεσμοθετήθηκε το 1977 από τον ΟΗΕ, ο οποίος κάλεσε όλες τις χώρες του κόσμου να γιορτάσουν την ημέρα για τα δικαιώματα των γυναικώνΓνωρίσαμε μερικά σπουδαία κορίτσια που κυνήγησαν το όνειρο τους και έβαλαν το λιθαράκι τους για ένα καλύτερο κόσμο. κορίτσια με μεγάλα όνειρα, εκπληκτικά ταλέντα και απίστευτη δύναμη που έγιναν σπουδαίες γυναίκες! Ποιο ήταν το μυστικό αυτών των κοριτσιών; Έμαθαν να αφουγκράζονται τον εαυτό τους και να ακολουθούν το πάθος που είχαν κρυμμένο στην καρδιά τους. Έπειτα, επένδυσαν πολύ χρόνο και κόπο για να κατακτήσουν τους στόχους τους, ακόμα και όταν κανένας δεν πίστευε ότι θα τα καταφέρουν. Τα παιδιά ζωγράφισαν το κορίτσι - γυναίκα που του έκανε περισσότερο εντύπωση! Αμέλια Έρχαρτ (αεροπόρος), Μαλάλα  Γιουσαφζάι (ακτιβίστρια), Ρόζα Παρκς (ακτιβίστρια), Φρίντα Κάλο (ζωγράφος), Μαρί Κιουρί (χημικός), Τζέιν  Γκούντολ (ανθρωπολόγος)

Διαβάσαμε την ιστορία της Μαλάλα 

Η Μαλάλα δεν δείλιαζε να αγωνίζεται και να μιλά και δημόσια για τη σημασία των εκπαίδευσης των κοριτσιών του Πακιστάν και την ισότητα. 

  Τα παιδιά ήρθαν σε επαφή με έννοιες όπως το δικαίωμα στην εκπαίδευση, η ισότητα ανάμεσα στα αγόρια και τα κορίτσια, ο σεβασμός, η ειρήνη και η ελευθερία. Εξέφρασαν τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους και σκέφτηκαν τι θα ζωγράφιζαν, αν και τα ίδια είχαν ένα τέτοιο μαγικό μολύβι.

Η ημέρα αυτή ήταν μια ευκαιρία να καλλιεργήσουμε στα παιδιά αξίες όπως ο σεβασμός, η ισότητα και η εκτίμηση προς όλους τους ανθρώπους και να προσπαθήσουμε να γκρεμίσουμε έμφυλα στερεότυπα που είναι βαθιά ριζωμένες, αυθαίρετες κοινωνικές αντιλήψεις που αποδίδουν συγκεκριμένους ρόλους, συμπεριφορές και χαρακτηριστικά σε γυναίκες και άνδρες. Αυτές οι γενικεύσεις επηρεάζουν την εκπαίδευση, την εργασία και τις διαπροσωπικές σχέσεις από νεαρή ηλικία, περιορίζοντας την ανάπτυξη των ικανοτήτων και των φυσικών ταλέντων των ατόμων. 

Μια Κυριακή του Μάρτη στο 9ο Νηπιαγωγείο Χαϊδαρίου

 

Ο στατικός ηλεκτρισμός στο νηπιαγωγείο!

 

Ο στατικός ηλεκτρισμός στο νηπιαγωγείο διδάσκεται μέσα από διασκεδαστικά, απλά πειράματα που εντυπωσιάζουν τα παιδιά, όπως το τρίψιμο μπαλονιού στα μαλλιά για να έλκει μικρά χαρτάκια ή να κολλάει στον τοίχο. Αυτές οι βιωματικές δραστηριότητες  βοηθούν τους μικρούς μαθητές να κατανοήσουν την έννοια της έλξης με παιγνιώδη τρόπο

Μια σκούπα, μα τι σκούπα!"

Ένα βιβλίο με αφορμή τις Απόκριες

" Μια σκούπα, μα τι σκούπα!! "

Λίγα λόγια για την ιστορία

Ζούσε κάποτε μια μάγισσα μαζί με τη γάτα της. Μια μέρα, εκεί που πετούσαν με τη σκούπα της, ο δυνατός αέρας της πήρε το καπέλο της. «Κάτω», φώναξε η μάγισσα και η σκούπα χαμήλωσε το καπέλο για να βρούνε. Μα τυχαία το βρήκε ένας σκύλος που ρώτησε αν υπάρχει χώρος στη σκούπα και για εκείνον. «Μετά από τόσο σπουδαίο δώρο, πως γίνεται για σένα να μην έχει χώρο;» του είπε η μάγισσα κι όλοι μαζί πέταξαν μακριά.

Ύστερα από λίγο, φύσηξε πάλι δυνατός αέρας και πήρε την κορδέλα της. «Κάτω», φώναξε η μάγισσα για να ψάξουν την κορδέλα. Την κορδέλα που τη βρήκε τελικά ένα πουλί και αφού ζήτησε κι αυτό να ανέβει στην σκούπα, πέταξαν όλοι μαζί μακριά.

Και λίγο πιο μετά, ο αέρας φύσηξε και της πήρε μακριά το ραβδί. «Κάτω», φώναξε η μάγισσα για να κατέβουν να το βρουν. Μα ένας βάτραχος το βρήκε μέσα στο νερό και ζήτησε κι αυτός να ανέβει στη σκούπα. Και ασφαλώς η μάγισσα τον δέχτηκε. Κι ανέβηκε κι αυτός μα η σκούπα έσπασε στα δυο.

Κι όταν εμφανίστηκε ένας μοχθηρός κόκκινος δράκος απειλώντας να κάνει κομματάκια τη μάγισσα, τα τέσσερα ζώα θα βρουν τρόπο να ανταποδώσουν την καλοσύνη στη μάγισσα. Κι εκείνη τους καλεί να ρίξουν μέσα στο τσουκάλι της κάτι δικό τους για να φτιάξει… κάτι πραγματικό τέλειο.

Στα μακρινά χνάρια σχεδόν του λατρεμένου, ουκρανικού Γαντιού, το βιβλίο κεντάει μια σπάνια ιστορία για τη φιλία, την ανταπόδοση, την αναγνώριση, την καλοσύνη, την αλληλεγγύη, την ανεκτικότητα. Έχει μέσα του ένα πλήθος πραγμάτων: συναισθήματα, καλοσύνη και ανταπόδοση, Απόκριες, ζώα, μάγισσες, δράκους, ανατροπή, χιούμορ. 

Θεατρικό παιχνίδι

Παιδί και επικοινωνία. Προφορικός λόγος

Παίξαμε με τις κάρτες και αναδιηγηθήκαμε το παραμύθι

Μαθηματικά

Με ποια σειρά συνάντησαν τη μάγισσα τα ζώα; Με ποια σειρά νομίζεις ότι έπεσαν από τη σκούπα; Με ποια σειρά έπεσαν τα αντικείμενα από τη μάγισσα;

Αντιστοίχιση: ποιο ζώο βρήκε ποιο αντικείμενο;

Φτιάξαμε παιχνίδι memo και παίξαμε με τις κάρτες

Βάλαμε τα καπέλα και τα ραβδιά της μάγισσας στη σειρά από το μεγαλύτερο στο μικρότερο και αντίστροφα.

Παίξαμε soduku με τους ήρωες της ιστορίας

Το μαγικό γάντι!

 

Ένα παραδοσιακό ουκρανικό παραμύθι, που εξελίσσεται στην καρδιά του Χειμώνα. Χωρίς ιδιαίτερη πλοκή και δράση, μας έμαθε τόσα πολλά! Και πράγματι, το “Γάντι” είναι ένα μαγικό παραμύθι! Χωρίς φαμφάρες, χωρίς πομπώδεις στόχους, καταφέρνει να δείξει πόσο είναι στο χέρι των ηρώων της πραγματικότητας η ανεκτικότητα και η αποδοχή του άλλου, του διαφορετικού, όταν το μόνο που σου ζητεί είναι προστασία, αγάπη, κατανόηση. 

Λίγα λόγια για την ιστορία

Μια μέρα, ένας ηλικιωμένος κύριος περπατούσε στο χιονισμένο δάσος με το σκύλο του. Δίχως να το καταλάβει του έπεσε από την τσέπη το ένα του γάντι. Ήταν ένα χειροποίητο, πέτσινο γάντι, με κόκκινη φόδρα, από εκείνα που το χέρι έμπαινε ολόκληρο μέσα κι όχι δάχτυλο δάχτυλο. Μα δεν το ‘δε κι ο σκύλος του που είχε το μυαλό του στις δεκάδες μυρωδιές του χιονιού. Αυτοί συνέχισαν ανέμελοι τον περίπατό τους στο δάσος και το γάντι έμεινε πίσω, πεσμένο κατάχαμα στο αφράτο χιόνι.

Ένα ποντικάκι, τόσο δα ήταν, πέρασε από εκεί κι είδε το γάντι μπροστά του. Το τριγύρισε από εδώ, το κοίταξε από εκεί. “Άδειο πρέπει να είναι”, σκέφτηκε και τσουπ….τρύπωσε στο όμορφο και ζεστό γάντι που πράγματι ήταν αδειανό. Το κρύο ήταν τσουχτερό έξω, δε γινόταν να αντέξεις δίχως μια φωλίτσα να κρυφτείς. Λίγο αργότερα κατέφτασε εκεί γύρω ένας βάτραχος, ένας λαγός, μια αλεπού, ένας λύκος, ένα αγριογούρουνο και μια αρκούδα! Τώρα τα ζώα μέσα στο γάντι ήταν επτά και έπρεπε να στριμωχτούν πάρα πολύ για να χωρέσουν. Λίγο μετά ακούστηκαν βήματα. Ο ηλικιωμένος κύριος κι ο σκύλος του επέστρεφαν από τη βόλτα τους. Ξαφνικά είδαν μπροστά τους το γάντι να χοροπηδά σαν τρελό. Ο ηλικιωμένος άνθρωπος έβγαλε μια κραυγή που τρόμαξε ακόμα και το σκύλο του που έκλεισε τα αυτιά του. Από την ασταμάτητη αυτή κραυγή βγήκαν έξω ένα ένα όλα τα ζώα που είχαν τρυπώσει στο γάντι πριν καν τους πάρει χαμπάρι ο ηλικιωμένος κύριος με τη αντίθετη σειρά που είχαν  μπει. Πώς χώρεσαν όλοι αυτοί μέσα στο γάντι; Και τι συνέβη εκεί μέσα! Ο ηλικιωμένος κύριος κι ο σκύλος του είδαν μόνο ένα ξεχειλωμένο γάντι και μάλλον δεν έμαθαν ποτέ τι έγινε!!!!

Παρακολουθήσαμε στο ολοήμερο με ενδιαφέρον το βίντεο και στη συνέχεια  διαβάσαμε το βιβλίο που έχει διαφορετικό τέλος από το πρωτότυπο ουκρανικό παραμύθι, τα συγκρίναμε και διαλέξαμε αυτό που μας άρεσε περισσότερο.  Την εκδοχή , δηλαδή, που λέει ότι τα ζώα πέρασαν ανενόχλητα το χειμώνα μέσα στο γάντι  περιμένοντας την άνοιξη, την αναγέννηση της φύσης δηλαδή, για να  βγουν πάλι έξω! 

Δραματοποιήσαμε τη λιτή ιστορία και μετά την παίξαμε και στο κουκλοθέατρο.

Βάλαμε τα ζώα στη σειρά από το μεγαλύτερο στο μικρότερο και ανάποδα!

Παρατηρήσαμε ότι όλα τα ζώα αποδέχονται το διαφορετικό, το ξένο, αυτό που βρίσκεται σε ανάγκη και το μόνο που ζητάει είναι προστασία και κατανόηση. Το Γάντι δεν έχει άρνηση κανενός προς κανέναν. Έχει αποδοχή. Έχει καλοσύνη. Ακόμα κι όταν τα πράγματα ζορίζουν με τα μεγέθη των ζώων, το Γάντι, κατορθώνει να τους χωράει όλους. Το Γάντι είναι μια χώρα που τους αγκαλιάζει όλους, όπου οι πολίτες δέχονται ο ένας τον άλλον όπως είναι και κάνουν υπομονή για να αντέξουν τη δύσκολη συνθήκη, τον σκληρό χειμώνα, μέχρι να περάσει. 

Το Γάντι είναι ένα σπίτι. Κάθε τάξη πρέπει να είναι ένα «γάντι». Αποδοχή, συμπερίληψη, αλληλεγγύη, κατανόηση, βοήθεια και αλληλοβοήθεια. Ένας χώρος όπου όλοι χωράμε, όλοι θα βρούμε λίγο χώρο να ενταχθούμε, να προστατευτούμε, να νιώσουμε ασφαλείς. Το γάντι μαγεύει γιατί είναι η αποθέωση της απλότητας και του παραμυθιού. Δεν έχει σκοπό να σε διδάξει, αλλά να σου πει μια όμορφη ιστορία για ένα χαμένο αντικείμενο που γίνεται καταφύγιο για το χειμώνα (τη δυσκολία) επτά ζώων.

Βοηθήσαμε το ρομποτάκι μας να βρει τα ζώα με τη σειρά που μπήκαν στο γάντι στο επιδαπέδιο χάρτη, ασκώντας δεξιότητες προγραμματισμού.

Με αφορμή το γάντι, ως χειμωνιάτικο ρούχο,  επεκτείναμε το θέμα μας και σε μια δραστηριότητα Stem. Δημιουργήσαμε με ένα γάντι και ένα μπαλόνι στατικό ηλεκτρισμό και διασκεδάσαμε πολύ!

Πόσο όμορφη εποχή είναι ο χειμώνας! Αποφασίσαμε ,λοιπόν, να πάμε κι εμείς μια βόλτα στο χιονισμένο δάσος, μήπως βρούμε και το δικό μας χαμένο μαγικό γάντι........!!!!!😇